Yazılar

Bir güvenlik aracının en kritik anında çalışmama ihtimali, teknik bir arıza değil politik bir karar olabilir. Kritik altyapı ve savunma sanayi için bu, yerli izleme ve adli bilişim kabiliyetini stratejik bir zorunluluk yapıyor.

Bir ülkenin en savunmasız yeri, çoğu zaman en görünmez yerdir: elektriği üreten, treni hareket ettiren, suyu arıtan endüstriyel kontrol sistemleri. Türkiye için OT güvenliği artık teknik bir konu değil, stratejik bir mesele.

Bir OT olayı yaşandığında sorulan ilk soru şudur: elde ne var? Klasik bilgisayarların aksine, endüstriyel sistemler geride şaşırtıcı derecede az iz bırakır. Delilin nerede olduğunu bilmek, incelemenin yarısıdır.

OT güvenliğinin ortak dili Purdue modelidir. Bir endüstriyel ağı seviyelere böler ve “neyin nereye bağlanabileceğini” tanımlar. IT ile OT’nin buluştuğu o kritik sınır tam da burada çizilir.

IT dünyasından gelen bir güvenlikçi OT sahasına ilk çıktığında en büyük şoku öncelik sırasının tersine dönmesidir. IT’de veriyi korumak için sistemi durdurursun; OT’de sistemi durdurmak felakettir.

Statik PE Malware Triyaj Motoru

Uzaktan firmware güncellemesi (OTA) gömülü cihazlar için hem bir nimet hem de en tehlikeli saldırı yüzeyi. Çünkü güncelleme kanalını ele geçiren, cihazın kendisini ele geçirir.

Bir firmware imajını açtığında en sık bulunan şey nedir? Orada olmaması gereken sırlar. Sabit kodlanmış parolalar, özel anahtarlar ve sertifikalar, gömülü dünyanın en yaygın ve en tehlikeli zafiyetlerinden biri.

Her gömülü cihazda geliştiricilerin hayatını kolaylaştıran debug portları vardır. Sorun, bu portların çoğu zaman üretime çıkarken kapatılmayı unutulması — ve tam da bu yüzden bir saldırganın ilk uğrağı olması.

“Secure Boot var, o yüzden güvenli” cümlesi, gömülü güvenlikte en sık yapılan yanlış varsayımlardan biri. Secure Boot güçlü bir araç — ama neyi çözdüğünü ve neyi çözmediğini bilmezsen yanlış bir güven duygusu yaratır.

Bir aracın ya da endüstriyel sistemin sinir sistemi CAN bus üzerinden konuşur. O konuşmayı kaydedip zaman çizelgesine dökmek, hem güvenlik hem adli analiz için güçlü bir yöntem.

Klasik adli bilişim loglara güvenir. Ama birçok gömülü cihaz hiç log tutmaz. O zaman delil nerede? Cevap, çoğu zaman kaybolmak üzere olan yerlerde.

Elinde ham bir firmware imajı var. İçinde bootloader, kernel, dosya sistemi ve belki de sabit kodlanmış sırlar gizli. binwalk, o kutuyu açan ilk anahtar.

Bir MCU’nun içindeki firmware’e ulaşmanın birden fazla yolu var — her biri farklı bir zorluk, risk ve delil kalitesi seviyesinde. Doğru sırayı bilmek işin yarısı.

Bir Windows makinesini incelemek ile bir akıllı sayacı ya da bir PLC’yi incelemek aynı meslek değil. İkincisinde çoğu alışkanlığını kapıda bırakman gerekiyor.

Gömülü bir cihazın içinde ne olduğunu anlamanın ilk adımı, firmware’i güvenli biçimde dışarı almaktır. İşte adli bütünlüğü bozmadan bunu yapmanın yolları.

Bir şarj istasyonuna baktığında sen bir hizmet görürsün. Saldırgan ise bir dizi güven sınırı görür. İşte o haritayı birlikte çizelim.

IoT dünyasının sinir sistemi MQTT. Ama bu sinir sistemi çoğu zaman kimliksiz, şifresiz ve internete açık çalışıyor. İşte bunun bedeli.

1979'da doğmuş bir protokol, 2020'lerin fabrikalarını, enerji santrallerini ve su tesislerini hâlâ yönetiyor. Ve varsayılan hâliyle karşısındakinin kim olduğunu hiç sormuyor.

Elektrikli araç şarj ağları hızla büyüyor. Peki bu ağı ayakta tutan protokolün güvenlik varsayımları gerçekte ne kadar sağlam?

crabwalk: MITRE ATT&CK’e maplenen, ground-truth corpus’a karşı doğrulanmış açık kaynak bir DFIR aracı